เนื่องจากไปสอบมา รู้สึกว่าสอบครั้งนี้อารมณ์ดีเว่อร์ๆ แบบว่า คนคุมสอบโดนใจอ้วนมาก เข้าไปนี่สบตากันแล้วใจมันสั่น สั่น 5 5 5 5 แรดได้อีก กร๊าก ก กก คนอะไรว๊า ไม่ได้เท่ห์ หล่อแบบที่เห็นกันอยู่ทั่วไปอ่ะ เอาเป็นว่าดูดี มองแล้ว รู้สึกอบอุ่น ในสายตาอ้วนอ่ะ อยากให้มาคุมแถวอ้วน ไปคุมทำไมแถวนั้น มานี่ๆ มาหาอ้วนนี่ 5 5 5 5 คนไรว๊า โดนใจตั้งแต่แรกเห็น นาน นาน จะเจอคนแบบเห็นปุบ ถูกใจปับ อย่างนี้สักที ^^

แล้วเราก็เริ่มการสอบ ให้เวลาทำตั้ง 3 ชั่วโมง เห็นเวลาแล้วอยากทำข้อสอบแบบอัตนัย ไม่อยากทำแบบปรนัยอ่ะ แถมทำเสร็จก่อนออกนอกห้องก็ไม่ได้อีก เว้นพวกสอบกฎหมายออกได้ เซงจิตกันไป - -"  อ้วนก็ทำไปสิ ทำแล้วรู้สึกสุขปนทุกข์เล็กๆ ไม่หวังอะไรมากอยู่แล้ว 5 5 5 อ้วนก็ทำเสร็จตั้งนานแหละ แต่ก็ออกไปไม่ได้ จึงต้องนั่งอยู่ข้างใน เลยเป็นเวลาอันดี ที่เราจะมองเค้าซะให้เบื่อกันไปข้าง แต่พอหันไป เจอมารทางทัศนียภาพ นั่งบังอีก พี่แกจะสูงไปไหนคะน่ะ สูงซะ บังเกือบมิด เห็นแค่หัวลิ่มๆ - -"     (ฉันนี่ก็พยายามเกิ๊น ว่างจัด5 55)

พอมองไม่เห็นไม่ดูก็ได้ว๊า นั่งไปเรื่อย เริ่มรู้สึกว่า เออที่นี่เค้ากำลังจะแช่แข็งอ้วนใช่ไหม?อ้วนยังไม่อยากเป็นหมูตอนแชร์แข็งน๊า เบาแอร์หน่อยก็ได้ เปิดไปได้ยังไง 21 องศาทุกตัว แล้วแต่ละตัวนี่ห่างกันประมาณ 1 เมตร แอร์ก็โครตใหญ่ ลมแม่งก็แรงเกิ๊น ถึงฉันจะอ้วนแต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่หนาวนะยะ - -" (คุณมากอดหน่อยอ้วนหนาว 5 5) 

พอผ่านไปสักพัก มารทางทัศนียภาพของอ้วนก็จากไป เย้ เย้ มองไปแล้วก็นึกขำตัวเองนี่ฉันจะบ้าบอเพ้อเจ้ออะไรขนาดนี้ว่ะเนี่ย 5 5 5 5 มองไปก็คิดนู่นคิดนี่ แล้วก็คิดว่าเออนี่เราก็แปลกเนอะ พอถูกใจอะไรก็รู้สึกว่าเค้าดีไปซะทุกอย่างแต่งตัวง่าย ๆ จริงๆอ้วนน่าจะใส่เสื้อสีฟ้าไปอ่ะ เราจะได้ใส่เหมือนกัน 5 5 5  เพราะแบบก็เหมือนกันแต่ต่างตรงแขนเสื้อแค่นั้นเอง อิอิ คนไรว๊า น่ารักโดนใจ คิ๊ก คิ๊ก

แล้วพอมานึก นึก ดู ถ้ารู้สึกดีกันตั้งแต่แรกเห็นอย่างงี้นะ ถ้ารู้จักกันรับประกันได้เลยว่าเป็นได้แค่พี่น้อง เพราะดูจากสิ่งที่ผ่านมา ถ้าคนที่เข้ามาหรืออ้วนเห็นแล้วรู้สึกดีแต่แรกนะมันจะเป็นกันได้แค่พี่น้องเท่านั้น แต่ถ้าเป็นแฟนกันนะ ตอนเจอหรือรู้จักกันครั้งแรกอ้วนจะประมาณว่าแม่งคนไรว่ะกวนติง ไม่ชอบอ่ะคนแบบนี้ แล้วผลสุดท้ายก็จะได้เป็นแฟนกัน เออตลกว่ะ 5 5 5 (อย่างโบราณเค้าว่า ยิ่งไม่ชอบอะไร มักได้อย่างนั้น - -")

อ่อแล้วพอถึงเวลาออก ไอ่เราก็นะก่อนจากขอมองเป็นครั้งสุดท้ายแหละ ก็อุตส่าห์เดินอ้อมให้ไปผ่านตรงที่เค้าอยู่ พยายามเกิ๊นฉัน 5 5 5 อย่าคิดไรมากก็แค่อาหารตา ไม่ใช่อาหารใจ (ลาวว่ะ5 5 5)

* พรุ่งนี้ไปชลบุรี ได้ไปหายายแล้ว เย้ เย้ คิดถึงเกิ๊น ^^

ช่วงนี้อารมณ์ แปรปรวนเกิ๊น

เมื่อวาน :  ฟุ้งซ่าน

วันนี้     :  เพ้อเจ้อ

พรุ่งนี้   :    ??

*ขอบคุณมิตรภาพ ดีดี ที่มีให้กันเสมอนะคะ  .^^.

อยากหายตัว

ล่องลอยไปในอากาศซะจริง ๆ

ลอยไปเรื่อยๆ เหมือนศพ 5 5 5 5 -*-

มันเหนื่อย มันท้อ มันเซง

โอ๊ย  ย ย ย ย ย ย ย

ปวด มายเกรน โว๊ย ย ย ย ย ย

มันจะเป็นอย่างงี้อีกนานไหม? เบื่อ

เหมือนจะมีความสุข

เหมือนจะไม่มีเรื่องกลุ้ม

เหมือนจะเฉย เฉย

เหมือนจะนิ่ง นิ่ง

เหมือนจะไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไร

เหมือนจะไม่คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ

เหมือนจะ ดี แต่ข้างใน ร้องไห้

เหมือนจะ ร้อง แต่ต้อง ยิ้ม

เหมือนจะ สู้ แต่ก็ ท้อ

เหมือนจะ ปลง แต่ก็ คิด

เหมือนจะ เจอทางออก แต่ยัง ตัดสินใจไม่ได้

ฉันจะอยู่ในสภาพแบบนี้

จะต้องรู้สึกอะไรอย่างงี้ อีกนานไหม?

ทุกอย่างอยู่ที่ตัวฉัน

ฉันเคยคิดและทำ

แต่สุดท้ายคนที่เจ็บก็คือ ฉัน

แต่ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้

ฉันก็ต้องยอมรับกับความรู้สึกแบบนี้

ซึ่งมันก็รู้สึกดี ปน แย่

แต่ฉันก็รู้ว่าทุกอย่างที่เป็นแบบนี้

ต้นเหตุมันเกิดมาจากตัวฉัน

ฉันเป็นคนทำให้มันเป็นแบบนี้

มันเป็นความผิดติดตัว ที่ยังไงก็ไม่สามารถหายไปได้

มันไม่สามารถย้อนกลับไปได้ ซึ่งฉันเองก็รู้ดี

และฉันก็พยายาม สู้ และ พิสูจน์ตัวเองต่อไป

แต่เธอรู้ไหม? ว่าฉันเหนื่อย ฉันท้อ

ไม่ใช่แค่เรื่องของเธออย่างเดียว ไหนจะเรื่องของฉันเองอีก - -"

มันคงยากที่จะย้อน ที่จะอยากได้อะไรที่ผ่านมา 1 ปี ที่มันเสียไปแล้ว

โดยเฉพาะเรื่องของ " ความรู้สึก "

ทุกอย่างคงต้องให้มันเป็นไปตามกาลเวลา

ว่าระหว่างเราจะเป็นกันยังไง

เฮ้อ อ ออ ออ อ อ ออ อ อ

ได้ระบ๊าย ระบาย แล้วรู้สึก ดี ขึ้นมาบ้างละ 5 5 5 5 5

^_________________________________________^

ยิ้ม สู้ กัน ต่อ ไป .

ป้อมก็พูดกับพ่อว่า เราไปนั่งวิปัสสนากันไหม??

พ่อทำหน้าแบบว่า งง มาก ปนกะความตกใจเล็กน้อย o.O"

แบบว่าเหมือนไม่เชื่อว่าคำพูดเมื่อกี้จะออกมาจากปาก ลูกสาว 5 5 5

ก็เห็นว่าพ่อธรรมะ ธรรมโม มากขึ้น แล้วเราก็ว๊าง ว่าง ก็เลยชวน

พ่อตอบประมาณว่าก็อยากไป แต่ร่างกายไม่เอื้ออำนวย (อันนี้เราก็เข้าใจ) - -"

และเมื่อพอไปเจอเพื่อนฝูงก็คุยๆ กันแล้วก็เราเรื่องนี้ให้ฟัง

เพื่อนนี้ งง เป็นไก่ตาแตก แบบว่า อึ้ง อึ้ง อึ้ง ! ! !

เคยไหม เพื่อนกินข้าวอยู่ด้วยกัน แล้วมันพร้อมใจหยุดกินอ่ะ

แล้วหันมามองหน้า ทำตาโต o.O แบบไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินอ่ะ อารมณ์นั้นเลย 5 5 5 5

มันก็บอกว่าไอ่ป้อมแก่ว่างมาก ขนาดปลงกะชีวิต ขนาดนี้เลยเหรอ? -*-

แหม ไอ่พวกนี้นี่ พอฉันเป็นแบบนี้ก็ว่าฉันปลงกะชีวิต แต่ก็จริงอ่ะ

ถ้าเป็นเมื่อก่อนนี้ก็เข้าวัดนะ แต่ไม่ถึงขั้นนี้ แบบว่าด้วยเหตุผลหลักๆ คือ กลัวผี

แล้วแบบว่าป้อมเป็นพวกสมาธิสั้น คงอยู่นิ่ง นิ่ง ได้ไม่นาน เลยไม่คิดที่จะไป

(อยากถ่ายรูป ตอนที่ พ่อ กะ เพื่อน ทำหน้าตกใจอ่ะ คิดแล้วก็ฮา ได้อีก 5 5 5 5 )

ฉันรู้นะ ว่าฉันเคยทำร้ายตัวเองมาก็เยอะ เฮ้อ คิดแล้วก็นะ

มันทำให้คิดถึงเรื่องไอ่เจ้าด้วยอ่ะ เฮ้อ อ อ ออ อ อ อ  

ด้วยเรื่องต่างๆ ที่ปะดังปะเด เข้ามาในตอนนั้น มานั่งคิดก็ตลกตัวเองดีเหมือนกัน

คนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องเล่นเอ็มหรือคุยเอ็มกะคนอื่นนอกจากเพื่อน ปิดกั้นตัวเองทุกอย่าง

คนที่ไม่ค่อยกินเหล้า ถ้าไม่ใช่วันพิเศษจริงๆ และ

คนที่กลัวพ่อ แม่ รู้ เรื่องที่เรากินเหล้ามากที่สุด

กลับทำทุกสิ่งทุกอย่าง แบบว่า ตรงกันข้ามกะที่พูดเมื่อกี้ทั้งหมด

คุยเอ็มก็แบบคุยได้กะทุกคนเลย แบบว่าเปิดรับทุกอย่าง

กินเหล้านี่ ทุกอาทิตย์ อาทิตย์ละ 2-3 วัน แล้วกินแบบว่าหมดวันต่อวัน

ไม่มีคำว่าครึ่งขวด ต้องกินให้หมด ไม่หมดไม่กลับ เอากะมันสิ

กลับมาบ้านหลัง พ่อนอนตลอด มีแต่แม่นั่งรอ

บางคืนนี่ เหมือนภรรยา นั่งรอ สามี กลับบ้านอ่ะ -*- (บาปกรรมจริงๆ)

ไอ่เราพยายามรีบไหว้แม่ ให้เร็วที่สุด แล้วรีบเพ่นขึ้นห้องเป็นการด่วน

แต่ยังไง ยังไง ป้อมก็รู้ว่า แม่รู้ เพราะ กลิ่นมันสะขนาดนั้น

ถึงจะพยายามไม่พูดให้กลิ่นมันออกจากปาก แต่มันก็ติดตามตัวอยู่ดีอ่ะ

แต่แม่ก็ไม่เคยพูดเรื่องนี้ มีแต่ว่าเรื่องกลับดึก อันนี้เข้าใจ มันเป็นเรื่องปกติ

แต่ก็ช่างเถอะ เพราะป้อมก็ผ่านจุดนั้นมาได้แล้ว  มาอยู่ ณ ตรงนี้

ตรงที่ไม่มี เจ้า แล้ว แต่มี เธอ เข้ามาแทน.  

เธอ บอกว่า 21 นี้จะมาหา ดีใจเกิ๊น เราไม่ได้เจอกันเกือบ 4 เดือน แล้วเนอะ

แต่ เธอ ก็บอกว่ายังไม่แน่นะ!!  เราก็ไม่อยากดีใจหร๊อก  กลัวแห้วรับประทาน - -"

แต่ ทำไงได้ ยังไงมันก็ดีใจอยู่ดีอ่ะ 5 5 5 5  (บ้า ไป แล้ว)

คือจริง จริงแล้ว หมออะไรก็หาได้นะ แต่ไม่ชอบหาหมอฟันมากที่สู๊ด ด ด ดด

มันทรมานเกิ๊น ถ้าไม่สุดจะทนจริง จริง ไม่ไปหร๊อก เหอ เหอ

แล้วก็เพิ่งจะรู้ว่านี่เรารักษากะป้าหมอมา 20 กว่าปีแล้วหรือนี่!!

พอเจอหน้าป้าหมอก็เดาชื่อไปต่างๆ นานา สุดท้ายก็ผิดอยู่ดี 5 5 5

ป้าหมอก็บอกว่า นี่เรารักษากันมาตั้งแต่ 4 ขวบเลยนะเนี่ย?

แต่ป้าหมอจะจำตอนเด็กเราได้แม่นเกิ๊น แบบว่านัดเจอกันบ่อยเกิ๊น

แล้วเราก็มาทำการถอนฟันกันต่อ ฉีดยาชา 2 ครั้ง กว่าจะชา

ป้าหมอก็นะ ทำก่อนแล้วค่อยบอกว่าจะเจ็บ คือ มันเจ็บไปแล้วอ่ะค่ะ

ป้าหมอชอบโกหกว่าไม่เจ็บ เห็นเจ็บทุกที อ้วนนี่จิ๊กเก้าอี้แบบแน่นอ่ะ 5  55 

และแล้วการถอนก็สำเร็จไปได้ด้วยดี ป้าหมอบอกว่า แผลอาจจะใหญ่หน่อยนะ

ตอนนี้หน้าชาไปซีก ปากชาไปซีก ลิ้นชาไปซีก (ตลกดี ชาอยู่ซีกเดียว  55 5 )

เลือดออก พูดก็ไม่ค่อยจะชัด

ตอนกลับบ้าน พูดกะวินมอร์ไซด์ เค้าก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง

ไอ่เราก็อ้าปากไม่ค่อยจะได้ ต้องกัดผ้าก๊อตไว้ -*-ปวดจิต

โอ๊ย ย ย ย ยย  ปวด ด  ด ด ด ด ด ด ด เซงจิต

ปวดได้ ปวดดี จะปวดอะไรนักหนา

จริง จริงก็เหมือนจะดีนะ กินอะไรไม่ได้ จะได้ผอม ผอม  55 5 5

^_________________________^

เมื่อวานไปตะลอน ตะลอนเรื่อยเปื่อยมาก

แต่ก็ได้เจอเรื่องราวมากมาย หลายอารมณ์เกิ๊น (หรือจะเป็นที่ตัวเราเองมากกว่า--")

เริ่มกันตั้งแต่จะออกจากบ้าน พอก้าวออกจากบ้านปุ๊บ ฝนตกปั๊บ

อ้วนไม่ยอมครับ พี่น้อง เดินกลับเข้าไปในบ้านไปเอาร่มมา                          

 (ประมาณว่ายังไง ฉันต้องออกจากบ้านให้ได้ 5 5 55 )

พอออกจากบ้านไปยืนรอรถ ก็เจออ๊อฟ (คนรู้จักแถวบ้าน)

เค้าก็ถามว่าเราไปไหน? เราก็มัวแต่คิดนู่นคิดนี่ว่าจะไหนก่อนดี

เลยบอกว่า ไปข้างนอก (คิดในใจทำไมฉัน ตอบได้กวนตีนขนาดนี้เนี่ย?)

ก็เลยตอบใหม่ว่าจะไปศิริราช แล้วเหมือนอ๊อฟจะชวนนั่งแท๊กซี่ไง

แต่พอดีรถมาซะก่อน เราบอกไม่เป็นไร เดี๋ยวเราไปสองแถวนี่แหละ แล้วก็จบไปหนึ่ง

พอขึ้นรถก็ไม่ได้ดูอะไรทั้งนั้นตรงเข้าไปนั่งข้างคนนึง (ซึ่งมีอยู่คนเดียวแหละทั้งคัน 55 )

เค้าก็มองมาเหมือนแบบคงงง อีนี่พุ่งตรงมายังกะรู้จักัน                                          

(คือความจริงที่นั่งในเพราะกลัวโดนน้ำรถกระเด็นย่ะ)

แล้วเราก็ยังคิดต่อว่าจะไปไหนก่อนดีน๊า ไปท่าพระจันทร์แล้วค่อยไปวังหลัง แล้ว ฯลฯ

แล้วเราก็เพิ่งสังเกตว่า คนข้างๆนี่ หน้าตาน่ารักดีแหะ แต่เด็กกว่านี่สิ 5 5 5 5

ช่างเถอะ อาหารตา ก็มอง แอบๆมองให้สึกหรอไปข้าง 55 55 คนบ้าอะไรน่ารักเกิ๊น

แบบว่าน่ากอด น่าฟัด เหมือนตุ๊กตาอ่ะ แบบไม่ผอม และ อ้วน อ่ะ แบบอวบนิด ๆ อ่ะ

(เฮ้อ เหมือนโรคจิตปนหื่นกามแหละฉัน - -")

แต่เหมือนอ้วนจะรู้สึกช้าไปอ่ะ หรือว่าอ้วนตายด้าน 5 5 5 5 น้องเค้าก็ลงรถแหละ  

(หรือว่า น้องเค้าหนีฉันหว่า??  55 5 5)

ฝนก็ยังไม่หยุดตก ก็เลยตัดสินใจไปท่าพระจันทร์แล้วกัน

ไปดูดวงดีกว่า ไม่ได้ดูนานแหละ พอไปถึงฝนก็ตกแค่ปอยๆ

ก็เดินไปหาลุง ที่ดูดวงกันอยู่เป็นประจำ 

ถ้าใครมาที่ท่าพระจันทร์ต้องรู้จักลุงแน่ แน่ ลุงเค้าดูแม่นมาก มาก                       

(ใครไม่เชื่อก็ไม่ว่ากันก็แล้วแต่คน ต้องเจอกะตัวถึงจะเข้าใจ)

เราก็ตกใจลุงเข้าเขียนป้ายประมาณว่า เค้าไม่สบาย ขอบริจาคอะไรประมาณนั้น

เราก็เลยให้ไป แต่ก็ยังสงสัยอยู่ว่าตกลงเค้ายังดูได้หรือว่าไง??

เพราะเค้ายังแขวนป้ายดูดวงอยู่ไง เราก็เลยเดินไปถามป้าคนนึงที่ขายพวกหวีอ่ะ

ก็ถามเค้าดีดี ว่าลุงที่ดูดวงเค้าเป็นอะไร?? แล้วยังดูดวงได้ไหม?

เราก็ถามเค้าดีดีนะ เน้นว่า ดีดี (เราดีไป เค้าก็ควรจะดีกลับใช่ไหม?)

เค้าก็ตอบว่า ไม่รู้ไม่ต้องมาถาม ฉันไม่ใช่ชอบหรอกพวกหมอดู อะไรพวกเนี่ย

เออ แบบว่า ทนไม่ไหว โทรไประบาย กะ ดำอีกแหละ ว่าดูแม่งดิ

ป้อมไม่เคยคิดดูถูกอาชีพใคร แต่ขอเถอะคนเนี่ย ขอด่าหน่อยเถอะ

ก้อเลยพูดกะดำ ให้ดัง ดังว่า พูดจาแบบนี้แล้วจะขายของได้เหรอ

พูดจาอย่างงี้ ถึงขายของไม่ได้ ได้แต่นั่งมองหวีที่ขาย ไม่มีใครจะซื้อ แม่งเอ๊ย!!

ป้อมก็เลยเข้าไปคุยกะวินมอร์ไซต์ เค้าก็บอกว่าลุงแกช่วงนี้ไม่ค่อยสบาย

ลิ้นแกแข็ง ก็เลยมานอนรับบริจาคอย่างงี้ ไอ่เราพอก็ช่วยไปไม่มาก

เพราะไม่มีรายได้ ก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้                                                          

(ใครผ่านไปแถวนั้น ก็อย่าลืมช่วยบริจาคให้ลุงด้วยนะค่ะ)

พอข้ามเรือจะไปวังหลัง ฝนพี่แกก็ตกหนัก อ้วนก็วิ่งขึ้นเรือ โครตกลัวลื่นอ่ะ

ฝนกะลมก็แรงเว่อร์เกิ๊น ใจนึงก็กวนเรือล่มนะเนี่ย แต่ฉันจะไปอ่ะ 5 5 5 5

พอไปถึงแบบว่าไม่หยุดตกใช่ไหม? ไม่เดินก็ได้ ดีประหยัดด้วย ถ้าเดินมีหวังหมดหลาย

เลยนั่งรถกระป๋องไปเซนทรัล ไปดูหนังสือดีว่า

แม่งให้อัดนั่งแถวละ 5 คน เห็นตัวฉันไหมว่า อ้วน ให้อัดอยู่ได้ จะตายแล้ว

พอถึงโลตัสก็มีคนลง ก็มีอยู่คนนึง เรางงอ่ะ

แบบว่าเค้าลืมใส่กางเกงหรือว่าเค้าฮิตกันอย่างงี้                                              

(คือเราไม่แต่งตัว อาจตกยุคอะไรประมาณนั้น)

คือ ผู้หญิงคนนี้เค้าก็เป็นคนไม่ผอมอ่ะ เค้าก็ใส่เสื้อแบบเสื้อคนไซร์ใหญ่อ่ะ

เสื้อที่ผู้หญิงเค้าฮิตใส่กันอ่ะ ที่ใส่ยาวเกือบถึงเข่าอ่ะ แต่ที่ป้อมเห็น

เค้าก็จะต้องใส่กางเกงขาสั้นๆ ข้างในอีกตัวใช่ไหม?

แต่นี่เค้าไม่ใส่อ่ะ พอเค้าลง ก็เลยเห็นหมด เลยอ่ะ แบบว่า อึ้งกันทั้งคัน o.O

ก็รู้สึกแปลกไปอีกอย่าง เจอแต่เรื่องแปลก ๆ

พอถึงเซนทรัล ก็เดินดูหนังสือมันทุกร้านไม่ถูกใจสักร้าน หนังสือน้อยเกิ๊น ไม่สบอารมณ์

เลยตัดสินใจ จะไปราม ดีไหมนะ ที่นั่นมีเยอะแน่ๆ และมีให้เลือกมากด้วย

แต่ตอนนั้นก็บ่าย 3 แล้วกว่าจะไปถึง กว่าจะกลับ เฮ้อ เอาไงดีกว่า

อยากออกวันนี้วันเดียวด้วย ขี้เกียจออกอีกแล้วอ่ะ เลยเอาเป็นว่า

ถ้าออกไปแล้วเจอก็จะไป ซึ่งมีอยู่สายเดียวที่ไปถึงคือ ปอ.พ.4

แล้วพอออกไปรถมันก็มาจริงๆด้วย เออเอาสิ มาจริงๆด้วย 5 5 5 5

เลยวิ่งหน้าตื่นขึ้นรถ นั่งรถจนตูดบานกันไปข้าง 5 5 55 5

พอสักพัก ก็มีคู่ทอมดี้ขึ้นมานั่งข้างหน้าป้อมอ่ะ ป้อมก็ไม่ได้แอบดูนะ

แต่อยู่ข้างหน้าเรา เราก็เห็นจะจะ เลยดิ หนังสด (แบบว่าเหมือนฉันเป็นอากาศธาตุ- -")

เห็นแล้วแบบว่าไม่ได้ว่าหรอกเฉยๆแล้ว เชียร์ในใจด้วยซ้ำ จูบเลย จูบเลย  55 5 5

แหมก็เห็นหอมกัน กอดกันซะขนาดนั้น (ไม่ได้ส่งเสริม แต่มันเป็นเรื่องส่วนบุคคลอ่ะ)

พอถึงก็ดูหนังสือได้ มา 3 เล่ม พอเสร็จก็เดินเรื่อยเปื่อยได้ กระเป๋า 1 ใบ ซีดี 2 แผ่น

หมดไปเกือบพัน เห็นผลไม้แล้วอยากซื้ออ่ะ อะไรจะถูกเกิ๊น แต่อ้วนถือไม่ไหวแล้วอ่ะ

เดินแปปเดียวยังไม่จุใจเล๊ย แต่มันก็ 6 โมงแล้วอ่ะ แล้วนี่ฉันจะถึงบ้านกี่โมงเนี่ย?? - -"

นั่งรถกว่าจะถึงบ้านก็ ปาเข้าไป เกือบ 3 ทุ่ม  สนุกดี แล้วก็เหนื่อยดีแท้ 5 5 5 5 5

รู้สึกจะอัพ ยาวเกิน ดีแท้ 

^_______________________________________^

ยิ้ม สู้ พะยะค่ะ 5 5 55 55 5 (จะลิเกไหน กร๊าก ก ก ก ก)    

ไม่กี่วันมานี้ได้โทรไปหาปู่ของเจ้า(แฟนเก่า)

ทำให้รู้ว่าย่าไม่สบาย อยู่โรงพยาบาล                  

ป้อมก็ขอให้ย่าหายเร็วๆนะค่ะ อยู่กับลูกหลานไปนานๆ

ป้อมไม่รู้ว่าย่าเป็นยังไงบ้าง แต่ที่รู้จากปู่มาคือ ย่าหยุดหายใจไปช่วงนึง

ครั้งก่อนก่อนที่ป้อมจะเลิกกะเจ้า ย่าก็เคยเข้าโรงพยาบาล

ป้อมไปเยี่ยมย่า ย่าต้องทนกับการกินอาหารทางสายยาง

ย่าร้องขอให้ป้อมช่วย แต่ป้อมช่วยอะไรย่าไม่ได้เลย ป้อมได้แต่ร้องไห้

ภาพนั้นป้อมยังจำได้เสมอว่าย่าร้องให้ป้อมช่วยย่า ย่าบอกว่าย่าเจ็บ

ป้อมอยากช่วย แต่ถ้าไม่ให้อาหารทางนี้ย่าก็ไม่ยอมทานอะไรเลย

ทำให้ร่างกายไม่ดีขึ้น คุณหมอจึงให้ทานอาหารทางสายยาง

ป้อมอยากไปเยี่ยมย่านะค่ะ แต่ป้อมคิดว่าป้อมควรอยู่ตรงนี้ อยู่ตรงที่ที่ป้อมควรอยู่      

ไม่ควรข้ามเส้นไปมากกว่านี้ ป้อมอยากให้ย่ากะปู่เข้าใจนะค่ะ 

ป้อมรู้สึกผูกพันปู่กะย่ามาก เพราะความรู้สึกดีดี

ที่มีกันมา 7 ปีที่ป้อมได้คบกับเจ้า (ถึงเราจะเลิกกันมาได้ 2 ปีกว่าแล้วก็ตาม)

ก็ทำให้ป้อมได้สนิทและผูกพันปู่กับย่าไปด้วย พวกท่านน่ารักมาก

รับรู้ได้ว่าพวกท่าน รักเราเหมือนหลานคนหนึ่ง

อาจเป็นเพราะเราไปมาหาสู่กันตลอด 7 ปี

สิ่งดีดีที่ปู่กับย่า ทำให้ป้อม ป้อมไม่เคยลืมนะค่ะ

ยังรักและเคารพพวกท่านเสมอ อยากไปหามากมาก

แต่มันคงไม่ดีถ้าป้อมไปที่บ้านแล้วเจอเจ้ากับแฟนเค้า

มันอาจจะเกินเส้นบางอย่าง ป้อมขอแค่โทรไปหาอย่างงี้ดีกว่า

ป้อมรู้สึกดีนะ ว่าที่ป้อมหายไปปู่กับย่าและญาติๆที่บ้านนั้นถามถึงป้อมตลอด

เพราะเจ้าก็โทรมาพูดให้ฟังบ้าง ป้อมก็คอยแต่บอกว่าไม่ว่าง ติดนู่นนี่ตลอด

จนวันนึงป้อมโทรไปปู่รับป้อมก็บอกว่าปู่จำป้อมได้ไหมค่ะ ปู่ถามประโยคแรกเลยว่า

ทำไมเดี๋ยวนี้ไม่เห็นมาที่บ้านเลย ป้อมก็ได้แต่โกหกปู่ว่าเตรียมตัวสอบบ้างละ ฯลฯ

ขอโทษนะคะปู่ ที่โกหกไปเพราะมันเป็นเหตุจะเป็น ป้อมกับเจ้าจบกันไม่ดีเท่าไหร่

ป้อมยังจำที่ปู่จะซื้อแต่ของที่ป้อมชอบมาให้เสมอ มีอยู่วันนึง ป้อมไปถึงบ้านเข้าไปไหว้ปู่

ปู่ก็บอกว่าปู่ซื้อมะม่วงน้ำปลาหวานมาให้อ่ะอยู่ในตู้ไปกินสิ

ป้อมก็ขอบคุณค่ะ  แต่ของเจ้าไม่มี 55 5 5  สะใจ ฉันเป็นหลานรักของปู่ย่ะ 5 5

พอจะเดินไปในครัว น้าก็บอกว่าปู่เค้าซื้อมะม่วงมาให้ป้อมแหนะ ปู่เค้าบอกว่าป้อมชอบ

โห ป้อมนี่ฟังแล้วจำได้เลยว่า ยิ้มแก้มปริตลอดอ่ะ 5 5 5 5 5

ส่วนย่าก็คอยทำกับข้าวให้ป้อมกินตลอด ย่าทำกับข้าวแบบว่าหาที่อื่นไม่มีอ่ะ

เพราะแบบว่าสูตรโบราณ อร่อยมากมาก โดยเฉพาะข้าวหมูแดง

ป้อมไม่เคยกินที่อื่นเลย นอกจากฝีมือย่า

ป้อมจำได้ว่ามีอยู่ครั้งนึง เจ้าพาเพื่อนมาบ้าง แล้วสนใจอยู่แต่กับเพื่อน

ย่าออกมานั่งเป็นเพื่อนป้อม นั่งคุย นินทาเรื่องเจ้า และอื่นๆมากมาย

จนเจ้าต้องถามว่าคุยไรกันอ่ะ ย่าก็เลยว่าเข้าให้ 5 55 5 5 สะใจ

ส่วนเจ้า ก็ไม่มีไรที่เราต้องพูดกันว่าไหม? ไม่ต้องคิดอะไรหรอกที่ป้อมเขียนถึง

ไม่ใช่ว่าป้อมจะกลับไปหาหรอกนะ ไม่มีแล้วป้อมคนที่รักแสนรักเจ้า คนที่ทุ่มเท

ทั้งชีวิตให้กับเจ้า คนที่รักเจ้าหมดทุกอย่างไม่ว่าเจ้าจะทำผิดแค่ไหน ยอมเจ้าตลอด

ยอมกระทั่งให้เจ้ามีกิ๊ก คุยกะคนอื่นได้ ป้อมคนที่เจ้าบอกว่าเป็นคนผิด

เป็นคนที่ทำให้เราต้องเลิกกัน แต่ขอถามอะไรหน่อย เจ้าเคยมองเงาตัวเองไหม?

ว่าเจ้าผิดบ้างไหม เจ้าสวมเขาให้ป้อมเป็นควายมานานแค่ไหนแล้วละ

เจ้าไม่เคยผิดเลยใช่ไหม?

ช่างเถอะ ป้อมคนที่โง่แสนโง่ คนที่ยอมทิ้งศักดิ์ศรี คนที่อ้อนวอนขอให้เจ้ากลับมาหา

คนนั้นมันตาย มันตายไปแล้ว มันตายไปจากโลกนี้แล้ว

แล้วเจ้าไม่จำเป็นต้องมาพูดจาหวานใส่ หรือ หว่านคารมณ์กับป้อมหรอกนะ

เพราะป้อมคิดว่า เจ้าคนที่ป้อมรัก ก็ได้ตายจากไปแล้วเหมือนกัน

เจ้าคนนั้นไม่มีทางมาทำนิสัยเจ้าชู้ใส่ป้อมแน่ๆ เจ้าคนนั้นไม่ใช่คนนิสัยแบบนี้

ถึงคนเราจะไม่เหมือนเดิมตลอด แต่สันดารลึกๆมันคงเปลี่ยนกันไม่ได้ง่ายๆหรอก

และก็ไม่ต้องมาทำเป็นพูดว่ามีปัญหากะแฟน ตอนนั้นมันเหมือนหลงมากกว่าอ่ะ

ป้อมไม่เข้าใจจะพูดทำเพื่อ?? เพื่อให้ป้อมง้อเจ้าให้กลับมาหางั้นเหรอ

ทำไปทำไม ในเมื่อตอนนี้เจ้าก็มีกิ๊กเยอะแยะ มีคนมาจีบเยอะจะตาย

ก็ขอให้มีความสุขละกัน โชคดีนะ.

ป้อมยังรักและเคารพ ปู่ กะ ย่า เสมอนะค่ะ

แต่มาแนวพรากผู้เยาว์ค่ะ 5 5 5 คุ คุ คุก คุก

เนื่องจากวันนี้ต้องไปรับน้องที่โรงเรียน

เพราะแม่ไม่สบายไปไม่ได้ อ้วนก็โอเค

แม่ก็บอกว่ารีบไปรับน้องหน่อยนะ

เพราะวันแรกเค้าไม่สอนอะไรมากหรอก

พออ้วนทำธุระเสร็จตั้งแต่บ่ายโมง ก็นั่งรถอ้อมโลก

เพื่อจะได้ฆ่าเวลาไปพรางๆ ก็ไปถึงโรงเรียนน้องประมาณบ่ายสอง

พอไปถึงหน้าโรงเรียน เจอยามเค้าก็ถามว่า

มารับหลาน หรือ มารับลูก ครับ??

โห !! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด

หน้าอ้วนแก่ขนาดต้องมีลูกแล้วเหรอเนี่ย (ในใจนี่กรี๊ด ด ด ด )

แล้วก็ตอบไปว่ารับน้องค่ะ เค้าก็ครับๆ - -"

อ้วนก็ด้วยความที่ไม่ไหวแหละ โทรไปเล่าให้ดำฟัง

ดำ ก็บอกว่า เด็กสมัยนี้ท้องกันเร็ว เค้าก็เลยเข้าใจผิดแหละ 5 5 5

แหม!! ฉันอ้วนก็ไม่ได้แปลว่าฉันท้องนะย่ะ

งั้นฉันก็คงท้องลูกแฝดมาตั้งแต่เด็กแล้วละย่ะ -.-"

แล้วเราก็นั่งรอไปสิ พอประมาณบ่ายสองโมงครึ่ง เหมือนเด็กเค้ามีพัก 15 นาทีอ่ะ

เด็กก็ลงมาซื้อของกินกัน เล่นกัน เยอะแยะมากมาย ล่อตาล่อใจอ้วนมาก

อ้วนละช๊อบ ชอบ อายุประมาณนี้กำลังดี เคี้ยวง่าย กรุบบกรอบ :P

น้องบางคนนี่หล่อแบบว่า แนวเกาหลี ญี่ปุ่น แบบอาเสี่ยก็มีนะ

อ้วนเห็นแล้วแบบว่า ขอจองไว้ก่อนได้ไหมค่ะเนี่ย (เห็นก่อนได้ก่อน 5 55)

พอสักพักมีเด็กคนนึงเห็นแวว ตลกรับประทานตั้งแต่เด็กกันเลยครับพี่น้อง 

ประมาณเหมือนฟังผู้ใหญ่พูดมา แล้วมาพูดต่ออ่ะ ว่า

"แม่ง(ชื่อผู้นำประเทศ) มันแย่ว่ะ ดูสิข้าวของแพง น้ำมันขึ้นอีกตั้งหาก" 

อ้วนนี่ฟังตอนแรกถึงกะอึ้งกับสิ่งที่น้องพูด

(แล้วคิดในใจเออเด็กสมัยนี้สนใจข่าวสาร ดีจัง)

แต่พออึ้งปุบ เราก็สนใจน้องคนนี้และได้เห็น เหอๆว่าน้องพูดอยู่ประโยคเดียว

และเพื่อนก็ไม่สนใจน้องด้วย แล้วน้องก็เริ่มตลกรับประทานครับพี่น้อง

เราเออเด็กหนอเด็ก เอาเถอะถือว่าเป็นวัยของเค้าก็แล้วกัน ขำ ขำ

แล้วก็เห็นเด็กบางคนแบบว่าเค้าซื้อเสี้อผ้า เผื่อโต

อ้วนก็เค้าใจนะค่ะ ว่าข้าวของมันแพง ทุกอย่างถ้าซื้อเผื่ออนาคตได้ ก็ควรซื้อ

เด็กผู้ชายส่วนใหญ่ก็จะกลายเป็นเด็กแนว HipHop แบบว่าโย่ โย่ กันเลยทีเดียว

ส่วนน้องผู้หญิงส่วนใหญ่ก็จะกระโปรงยาวมากมาก

ซึ่งอ้วนก็เข้าใจนะค่ะ ว่าตามระเบียบกระโปรงต้องยาวคลุมเข่า

แต่ที่อ้วนเห็น นี่คือ เด็กผู้หญิงแทบจะเป็นซินเดอร์เลล่า

เวลาเดินนี่น้องเค้าต้องคอยรวบกระโปรงขึ้นแล้ววันนี้ฝนตกอีก นี่ใช่เลย 5 5 5

แต่บางคนก็สาวเกินไปนิดนะค่ะ สั้นเกิ๊น

น้องไปเอากระโปรงเด็กอนุบาลมาใส่ใช่ไหมเนี่ย??

อ้วนนี่ก็ว่างเกิ๊นมองเด็กไปทั่ว  เฮ้อ นิสัยแย่เกิ๊นเรา :P

แต่ก็ดีนะ พอไปอยู่ในบรรยากาศแบบเด็กๆ

ก็ทำให้อ้วนคิดถึงตอนเรียนสมัยประถม มัธยม

เฮ้อ!! คิดถึงเพื่อนๆ อ่ะ ฮือ ฮือ อ้วนคิดถึงเพื่อนน๊า

ขอบคุณสิ่งดีดีที่เข้ามา ทำให้อ้วนได้ยิ้ม มีความสุข ^_________^

ขอบคุณสิ่งที่เลวร้ายที่เข้ามา ทำให้อ้วนได้แกร่งขึ้น

ได้รู้จักคุณค่า ได้คิด ได้มอง สิ่งต่างๆ ได้มากขี้นกว่าแต่ก่อน

ก็สนุกดี ได้อะไรหลายอย่าง

อย่างน้อยก็ได้มีประสบการณ์ว่า

สิ่งที่เราเห็นก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเสมอไป

และได้ประสบการณ์ทำงานเล็กๆ น้อยๆ

พี่โจ ได้สอนทัศนคติอะไรหลายๆอย่างไว้มาก

อย่างเช่น เราไม่สามารถควบคุมอะไรได้ นอกจากตัวเราเอง

เพราะฉะนั้นอย่าไปคาดเดา คาดหวัง กะมัน ฯลฯ

มีความรู้สึกว่าไปกะพี่ได้อะไรมากกว่างาน ไม่ว่าจะเป็นความคิด มุมมอง

ไปแล้วคุ้ม รู้สึกดี แบบประมาณว่าได้ใจ อ้วน โครต

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ทำงานร่วมกัน

ทั้งที่อยากจะทำนะ และพี่เค้าก็รับเราแล้วด้วย

แต่ที่บ้านไม่สนับสนุนอ่ะ เราก็เข้าใจเหตุผลเค้านะ

เฮ้อ อ อ ออ อ อ อ อ อ อ ..................!!

สังคมที่ทำงานก็โออ่ะ ทุกคนพยายามเข้ามาพูดคุย

ทำให้เราไม่เครียดมาก แบบว่ารู้สึกอยากร่วมงานด้วยอ่ะ

แบบว่าทุกคนพอเดินเข้าเห็นเรา เค้าก็ยิ้มให้แบบเป็นกันเอง

แนะนำชื่อเค้า ถามชื่อเรา แบบอยากคุยกะเราอยากรู้จักเรา

บางคนนี่เธอมาทักแบบเพื่อนแท๊กมืออ่ะ แบบขอ 5 จ๊ะ พี่ชื่อ...น้องอะไรค่ะ

เจ๊ง แกมาแบบเราอิ้งไปนิด ดีนะเรียกสติกลับมาทัน

แต่เราก็ดันมือเปียก(ล้างมืออยู่อ่ะ)

ก็เลยไม่ได้แท๊ก เกรงใจอ่ะ เช็ดมือไม่ทัน--"

ก็เลยขอโทษนะค่ะ มือเปียกอ่ะค่ะ (ไม่ได้หยิ่งนะค่ะ)

พี่เค้าก็ดีนะ มานั่งคุยเป็นเพื่อนตอนเรานั่งรอฟังผล

เพราะว่าจะรู้ ตอนเช้าสอบเก็บคะแนนไป 1 รอบ

ตอนกลางวันถึงบ่ายดูงานที่เราจะต้องทำ

ตกเย็นสอบอีก 1 รอบ และสัมภาษณ์อีกรอบ

และถามความคิดเห็นจากคนฝึกเราว่าใช้ได้ไหม?

ถามกันต่อหน้าเลยเหรอค่ะนี่?? แบบหันไปมองหน้าพี่โจ

และยิ้มให้ 1 ที คิดในใจ พูดดีดีนะ 5 55 5

แล้วพี่แกมีการยิ้มกลับ แถมส่งสายตาเจ้าเล่ห์ อีก 5 5 5

แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี แต่ผลสุดท้าย ก็ไม่ได้ทำ - -"

 จะสุข จะทุกข์ อยู่ที่เรา คิด *

ระหว่างเราเป็นแค่คนรู้จักกัน

แต่นับถือกันแบบพี่น้องค่ะ (ที่ปรึกษา)

เป็นอย่างงี้ดีที่สุด

และฉันก็รู้ว่าใจเค้ามีใครอยู่

ขอบคุณทุกคอมเม้มดีดี ที่มีให้กันค่ะ

ยิ้ม เข้าไว้นะ ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร

เราต้อง " ยิ้ม " สู้ ค่ะ

^_________________________________^